178 - ( 4 ) در همان كتاب از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « هرگاه كرايه‌دهنده و كرايه‌كننده حيوان بر سر مسافت مورد كرايه با هم اختلاف كنند ، اگر يكى از دو مسير دور تر يا پرهزينه‌تر از ديگرى است ، در صورتى كه كرايه‌كننده مدعى آن مسير است ، بايد بيّنه بياورد و اگر دو مسير با هم مساوى است و هر كدام مىخواهند به سمت مسير مورد ادعاى خود بروند - در صورتى كه پيش از شروع پيمودن مسير است يا اندكى از مسير را پيموده است و « 1 » كرايه‌دهنده كرايه‌اش را دريافت كرده است - سخن كرايه دهنده پذيرفته است و كرايه كننده مدعى است ، به شرط آن‌كه كرايه آن مسير در حدود كرايه آنها باشد و در صورتى كه چيزى از مسير را نپيموده و كرايه را نيز نپرداخته ، هر دو سوگند ياد مىكنند و اجاره فسخ مىشود و هركس از سوگند خوددارى كند ، ادعاى ديگرى دربارهء وى ثابت مىشود . آنچه گفته شد در صورتى است كه بينه در ميان نباشد ولى در غير اين صورت ، بيّنه برنده‌تر و قاطع‌تر است . » 179 - ( 5 ) در همان كتاب از امام باقر عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « هرگاه شخصى پارچه‌اى را به خياطى بدهد و او با آن پارچه قبايى براى وى بدوزد ، آن‌گاه صاحب پارچه بگويد : من از تو خواستم كه با آن پيراهنى بدوزى و خياط بگويد : بلكه ، به من دستور دادى تا با آن قبا بدوزم و بينه‌اى در ميان نباشد ، در اين صورت سخن خياط همراه با سوگندش پذيرفته است . » باب 38 وجوب خيار در كرايه 180 - ( 1 ) در كتاب دعائم الاسلام از امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمود : « خيار در كرايه ثابت است به همان گونه كه در بيع ثابت است . » باب 39 - حكم اشغال بخشى از خانه كرايه‌اى توسط صاحبخانه 181 - ( 1 ) در كتاب دعائم الاسلام روايت مىشود كه : « در بخشى از يك خانه وسايل صاحبش بود . شخصى به شرط تخليه ، آن را كرايه كرد ولى صاحبخانه در تخليه آن كوتاهى كرد . امام صادق عليه السلام در اين باره فرمود : صاحبخانه تنها به مقدارى كه در خانه‌اش سكونت شده است حق دريافت كرايه را دارد . »

--> ( 1 ) . در متن كتاب « او » آمده است كه به نظر مىرسد اشتباه است .